Jarenlang was de strook het domein van boten, sloepjes, pissende honden en afval, veel afval, zeg maar puin. Sinds een jaar of vijf heeft de natuur de rotzooi overwonnen en is het grasveldje achter het elektriciteitshuisje aan het Fie Carelsenhof een kleine groene oase van rust tussen buurt en school.

Het bordje ‘groenadoptie’ is nauwelijks zichtbaar tussen het opgeschoten pampasgras dat mooie witte pluimen krijgt en het veldje enigszins aan het zicht onttrekt. Maar op het veldje staan twee houten tuinmeubels uitnodigend klaar voor wie wil genieten van een schaars stukje groen. Af en toe zit ‘beheerder’ Bert Bisschop er zelfs, al dan niet met vrienden uit de buurt. Speelse hond Jef aka ‘Lassie’ houdt de katten en hun uitwerpselen op afstand.

Dump
Toen Bert er 30 jaar geleden kwam wonen, had hij al eens geïnformeerd of hij het stuk erbij kon huren als tuin. Dat kon niet, maar verder keek – buiten de machinist op de grasmaaier – niemand er naar om. Met alle gevolgen vandien. “Op een gegeven moment keken we vanuit onze tuin over de schutting uit op een plezierjacht, dat daar geparkeerd werd.” Maar vooral werd er puin gedumpt en als het moest gewoon van alles geloosd in het water. “Flessen, schoenen, dakpannen, tot wasmachinetrommels aan toe, je kunt het zo gek niet bedenken wat mensen in het water gooien.”

Houtsnippers en bollen
In 2014 hoorde Bert van groenadoptie. Hij bezorgde de buurtbewoners een brief waarin hij aangaf het groen voortaan te beheren, dat overblijvende vaste planten welkom waren en dat hij het prijs zou stellen als mensen het veldje niet mee als stortplaats zouden gebruiken. “Ik ben allereerst zoet geweest met het egaliseren van al het gestorte puin en en tuinafval. Van de beheerder van het Vijfhoekpark kreeg ik houtsnippers om te gebruiken. Uit de buurt kwam uigebloeide bollen en wat vaste planten. Later kreeg ik van een buurtvrouw een paar planten want zij ging haar tuin veranderen.”

Forsythia’s, viburnum en andere wintervaste planten omringen het grasveld. Hier en daar steekt een blauw druif of narcis de kop op. “Ik koop inmiddels geen nieuwe planten meer. Die werden er een tijd terug nog wel eens uitgetrokken. Het onderhoud moet ook leuk blijven.”

Tuinprogramma’s
Van klimaatdrammerij moet Bert overigens weinig hebben. “Ik weet niet meer goed wie of wat ik moet geloven. Je moet doen wat je zelf mooi vindt. Maar ik kan me niet voorstellen dat je een betegelde tuin met plantenbakken mooi kunt vinden. Al doen de hedendaagse tuinprogramma’s alsof dat het summum is. Hoveniers zijn stratenmakers geworden. Een Engelse tuin zie je niet meer aangelegd worden.”

Ook interesse om een stukje groen in de omgeving van je huis te op te vrolijken? Kijk op buitengewoon.zaanstad.nl